Italo Calvino-Görünmez Kentler

Kristal tiyatrolu, altınlı gümüşlü kubbeli Diomira; salyangoz kabuklarıyla kaplı helezoni merdivenli evleri olan, yaşlıların gençliğin önlerinden geçip gidişini izledikleri Isidora; iç içe kanallarla sırılsıklam, göklerinde uçurtmaların uçtuğu arzular kenti Anastasia; derin bir yeraltı gölünde yükselen İsaura; her kürenin içinde başka bir kentin gösterildiği Fedora; upuzun kazıklar üstünde yükselen, seyyar merdivenli, asma katlı çinko ve bambu evlerden oluşan, her birinin üzerinde cam köşk, su varilleri, rüzgar gülleri bulunan Zenobia; yedi düvelden tacirlerin her gün dönümünde ve ekinoksta buluştuğu takaslar kenti Eufemia; ay ışığına sere serpe uzanmış, sokakları bir yün yumağı gibi birbirine dolanan beyaz kent Zobeide; su borularından oluşan Armilla; iki yarım kentten oluşan Sorfonia; biçimini bakan kişinin keyifli ya da keyifsiz olmasından alan kent Zemrude; örümcek ağı kent Ottavia; evlerin arasında kent yaşamını ayakta tutan bağları gösteren iplerin asıldığı Ersilia; bulutların içinde kaybolan ince direklerin taşıdığı kent Bauci; su kenti Smeraldina...

Hayali kentler midir yalan olan, yoksa fiyaskonun eşanlamlısı olan yaşadığımız kentler mi?
Gücünü yalnızca hayalgücünden değil, betimlemelerinden ve anlatımından da alan bir yazar ve kitabı.

"biz canlıların cehennemi gelecekte var olacak bir şey değil, eğer bir cehennem varsa, burada, çoktan aramızda; her gün içinde yaşadığımız, birlikte, yan yana durarak yarattığımız cehennem. iki yolu var acı çekmemenin: birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. ikinci yol riskli: sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek."