İnsan büyüyünce, daha doğrusu okulu bitirince ya da evlenince bir daha sanki sevdiği uğraşlarıyla ilgisi olmayacakmış, bu uğraşlar "gençliğe" özgü birşeymiş gibi algılanıyor. mesela bir kitaptan bahsederken, "biz o kitabı lisede okumuştuk" diyor. ama içeriğini hatırlamıyor tam anlamıyla. zaten ders zoruyla ilgilenmiş olduğunu iyice belli ediyor.
birtakım şeyler belli bir yaşa göre genelleniyor.
insanın beğenilerinin zamanla değişebileceği bir gerçek de olsa,kulvar olarak bu kadar değişmemeli insanlar. bu kadar uzaklaşmamalılar özbenliklerinden.
insanın özbenliğinden büyüdükçe uzaklaştığını okumuştum.
yine de, öldürmeye çalışsalar da orada kalmalı
tüm baskılara karşın onu muhafaza etmeli
hiçbir anlamı kalmıyor yoksa...
resim: chiccoluna
4 yorum:
Maalesef ki özbenliğimizden çok hem de çok uzaklaşıyoruz, ve onu korumaya çalıştıkça bu kez de eskiye takılıkalıp yeniliklerden uzaklaşıyorsunuz, insan kendini bir nevi güncelleyemiyor, ki hayatta bir sürü yeni virüs çıkıyor...
Birçok zaman keşke lisedeki gibi olsam diyorum, değişmek insanı yoruyor, aynı kalmaksa en zoru sanırım.
Lisedeki kitabı unutmak konusunda da bi an düşündüm, acaba ben de gerçekten unuttum mu onları diye, mesela önce aklıma "Yaşar Kemal"in "Bir ada hikayesi" geldi, ilk ana elbette her karakteri hatırlayamadım, bi süre düşündüm bi kaç isim aklıma geldi, sonra biraz internete baktım aslında hepsi dün gibi aklımda. Bunun ise açıklaması basit sanırım, eski bilgileri beynimizde gerilere atıyoruz, ve her yeni bilgi öne geliyor, ilk çağırmada da eski bilgi ilk anda bulunamıyor, sonra görüntüler göz önüne geliyor, düne döndükçe hepsi apaçık oluyor.
Galiba "Yapay Zeka" dersleri o kadar da işe yaramaz değilmiş :)
Not: Blogun oldukça hoş, bir ara yerimlerime kaydetmişim, sanırım o gün meşguldüm ve okuyamadım, şimdi bir göz attım, fakat ne kadar düşünsem de maalesef nerden bulduğumu hatırlamıyorum :( Büyük olasılık, blogspot da ileri diyerek rastgele blog aramaları sonucundadır...
bu ayrıntılı yorum için teşekkürler.
ben hatırlamamak derken, o an sadece sınıf geçmek için birşeylerle ilgili göründüğümüzden bahsetmiştim.
hafıza da bazen çöplük bazense hazine olabiliyor.
hmmm evet onda haklısın, amaç sadece sınıf geçmek olunca, ve okul zorunlulukları ön plana çıkınca insanların ilgisi azalıyor. Aslında bu çok da anormal değil.
Hafıza konusunda da keşke çöplük gibi dolduğunda istemediğimiz, artık çürüyen şeyleri boşaltmak o kadar kolay olsa. Unuttuğumuzu sansak da maalesef silinmiyor hatıralardan...
aslında lise zamanlarından herşeyi unutmuyor insan enazından ben öyleyim işime yarayacağına inandığım bir konuyu daha dikkatli dinlediğimden olsa gerek onları hala dün gibi hatırlarım fakat bana bir faydası olmayacağına inandığım konulardanda en ufak bir iz bile kalmıyor aklımda ozamandan çünkü umursamıyor kulak ucuyla zorla istemeden dinliyorum.yinede bir şekilde ezberleyip o konuyu dersi geçiyorum ama daha sonrası mı unutup gidiyorum çünkü benim işime yaramayan bir konuyla beynimi boştan yere neden doldurayım ki işimi halledene kadar kullanıyor işim bittikten sonrada unutuyorum.bence özbenliğimizle yenilikler arasında bir denge oluşturmalı ve bu dengeyi iyi korumalıyız.benlik olarak benimsediğimiz şeyler zamanla değişebilir ya da yenilenebilir bunu kendimize göre yorumlayıp doğrusunun hangisi olduğuna karar vermeli ya eskiyi düzeltmeli ya da eski halini aynen korumalıyız.yerimizde eskide kalmamalıyız ben bu konudan çok şikayetçiyim eski insanlar yeniliklere ayak uydurmadıkları için çoğu şeye karşı çıkar çünkü bilmiyorlardır kafaları hala eski yaşadıklarında kalmıştır yeniyi anlamak kabullenmek istemezler değerlendirmezler bile kafalarında bunun en büyük nedenide özbenliklerinin yeniliklere kapalı olduğundan değiştirmediklerinden yenileyemediklerinden dolayıdır.
Yorum Gönder