hwal ve rembetiko

Hwal / Yay:

Kim Ki Duk'un Boş Ev'ine karşı çelişkili duygularım vardı.
Film benim için bir yandan çok anlamlıydı bir yandan da fazla ağır gelmişti. Sonuç olarak zaman içinde değeri artan filmlerden biri oldu benim için.
Yay ise beklediğimden iyiydi. Bir genç kızın kendi benliğini keşfetmesi, yaşlı adamın kurduğu hakimiyet, yaşlı adamla genç kızdan film boyunca tek sözcük çıkmaması ve hatta yayın kendisi hep Uzakdoğu sinemasına özgü inceliklerdi. Filmin beğenmediğim yeri, (izlemeyen okumasın) filmin sonlarında yayın kanlı yüzünü genç kızın bizzat yaşamasıydı. Bunun yanında, Uzakdoğu sinemasıyla arası iyi olmayanlara filmi tavsiye edemeyeceğim.

Rembetiko:

İzmir'den Yunanistan'a geçen bir ailenin küçük kızlarının büyüyünce nasıl ünlü bir rembetiko şarkıcısı olduğu ve yaşadığı zorluklarla hayalkırıklıklarını anlatıyor film. Bir çeşit Yunan arabeski diyebiliriz. Filmin kadın kahramanı Marika'nın ilk söylediği şarkı insanın tüylerini diken diken edecek bir yoğunluğa sahip. Film genel olarak ağır bir ilerleyişe sahip ve 2 buçuk saat sürüyor. Filmdeki karakterlerden birinin, "Başımıza gelen en kötü şey savaş değil, göçtü" cümlesi çok anlamlıydı.
Film 1. Dünya Savaşından bahsedecekmiş gibi başlıyor ama Türk-Yunan savaşına ilişkin bir film değil. Daha çok 2. Dünya Savaşında dağılan hayatlarla ilgili. Bir de sonunu beğenmedim.