Les Choristes ve The Edukators

Les Choristes

"Sorunlu öğrencileri adam eden idealist öğretmen" ekolünden geliyor kendileri.
Ama neden bu kadar etkilendim bilemiyorum. Öğretmenlik eğitimi aldığımdan dolayıdır belki de. Bazı öğretmenlerin ne kadar yalnız olduğunu hatırlattığındandır belki de. Ya da çok doğal bir havası olduğundandır.
Herkes aynı şeyleri düşünüp hissetmeyebilir. Ama sadece müzikleri için bile izlenmelidir.


The Edukators

Şimdi ben bu film hakkında ne diyebilirim ki?
Dumur diye bir kategori açmalı ve filmi oraya yerleştirmeli.

Devrimci ama idealist olmayan gençlerin burjuvaların evlerine girip eşyalarının yerlerini değiştirmeleri diye özetlemek kolaycılık olur.
Nesnelerinin esiri olan "diğerlerini" rahatsız döşeklerinden edemeyeceklerinin bilincinde, yalnızca biraz huzursuzluk vermektir istekleri. İki gencin eylemlerine genç kız da katılır daha geçerli sebepleriyle. Asıl amacı toplumsal bir mesaj vermek değildir iki gencin aksine. Birkaç tane Mercedesi olan adamın Mercedeslerinden birine çarpınca, kendisinden fütursuzca tazminat bekleyen kapitalist adamdan intikam almaktır isteği. Evin içindeki havuzu görünce yelkenleri suya indirmeleri de düşündürücüdür. Yönetmen sadece devrimci ya da kapitalizmi eleştiren bir tavır takınmamış, araya üçlü bir aşk öyküsü de sıkıştırmış ve ilk defa bir aldatma öyküsünde aldatan tarafları yadırgamadığım bir film izletti dedirtmiş ve bunu bana bile itiraf ettirmiştir.
Kapitalist adamın havuzlu ve bol lüks eşyalı evinde, evin sahibiyle burun buruna gelmeleri ve işlerin ters gitmesiyle adamı kaçırmalarından sonra iyice çığrından çıkıyor film. Geçmişin çiçek çocuklarının geleceğin kapitalistleri olduğu gözümüze sokuluyor aralardaki diyaloglarla.
Sonuç itibariyle sürükleyici ve şahane bir sona sahip bir filmdir kendileri. Müzikleri de beni benden almıştır. Hele filmde uzun uzun Jeff Buckley çalması tüyler ürperticidir (ama nedense soundtrackinde rastlayamadım.