Breaking and Entering

Sonuna kadar, "daha iyi olabilirmiş" düşüncesinden kurtulamadığım film.
Önce filmin beğendiğim yönlerini söyleyim;
Juliette Binoche ve Robin Wright Penn'in oyunculukları, Juliette Binoche'un nasıl bir büyüsü vardır ki sıradan bir filmin büyülü yanını oluşturur hala çözememişimdir; Müslüman bir kadının tipik batılı bakış açısına maruz kalmadan betimlenebilmiş olması; göçmenlerin işlediği suçları, batılıların göçmenlere karşı içten içe hissedip de açıkça dile getirmediği "defolun gidin" düşüncesinin haklılığını çıkarmaya çalışmak için kullanmaları, her iki kadını da bir şekilde aldatan erkeğin, yüzüne vurulana kadar herşey normalmiş ve süper dürüst erkekmiş gibi ortalarda dolanması da gerçek durumları yansıtıyordu.
Öte yandan film bir türlü akıp gitmiyor, ilerlemiyor.
Göçmenlere ilişkin önemli çıkarımlarda bulunuyormuş gibi görünüyor ama çok yüzeysel geldi bana. Zenci temizlikçi kıza karşı iyiliksever davranan İngiliz, Bosnalı Müslüman hırsız çocuğu affedip annesiyle birlikte hayatını kurtaran yardımsever batılı çift görüntüleri inandırıcı gelmedi ve birşeyler beni rahatsız etti. Juliette Binoche'un yalvardığı sahnede birtakım insanlık durumu kırıntıları bulabilirsiniz ama bana rahatsız edici geldi. Hem sonra o mahkeme sahnesi neydi öyle, o şekilde bir sona inanmamızı mı bekliyorlar.

Magazinel yorum:(:p)
Jude Law da maaşallah hem gerçek hayatta hem de filmlerde aldatan erkek olmaktan kurtulamıyor ironik bir şekilde. Alfie'de de aldatıyordu, Closer'da da. Atrificial Intelligence'da jigoloydu. Bi Cold Mountain'da düzgün adamdı. Artık daha farklı rollerde yer alsa diye düşünmeden edemiyorum.