miyazakigiller

Tonari No Totoro (My Neighbour Totoro)

İlk başlarda iki yaramaz veletin yeni evlerinde kovalamaca oynamasını izliyoruz. Şenlikli bir film olacağı daha baştan belli oluyor. Evin içinde "kara kurum" denilen küçük siyah canlılarla karşılaşıyorlar. İşte böceklerin antipatik olmayanını düşünün. Üstelik sevimli yaratıklar karakurumlarla sınırlı kalmıyor. Orman perisi "Totoro" ile tanışıyoruz daha sonra küçük kardeş "Mei" vasıtasıyla. Bir de "kedibüs" var ki o en güzeli.
Neyse bu yaratık faslını geçelim. Film esas olarak olgunlaşmayla ilgili. Spirited Away'in Chihiro'sundan biraz daha çocuksu kız kardeşler "Satsuki" ve "Mei". Satsuki'yi görünce kendi çocukluk halimi görür gibi oldum fiziksel olarak. Sanki biri üşenmemiş beni çizmiş. Mei ise apayrı bi olay, ki bütün hinlikler de onun başının altından çıkıyor zaten.
Spirited Away ya da Howl's Moving Castle kadar içe işleyen bir yapım olmasa da, süper eğleniyorsunuz izlerken. En iyi Hollywood animasyonlarının yanında bile baş yapıt olarak gördüğümü belirtmek isterim. En güzeli ise şu sahne:

Mononoke Hime (Princess Mononoke)

Prenses Mononoke'de diğer Miyazaki animasyonları gibi "zamanla olgunlaşan küçük kız" karakteri yok. Kurt prenses Mononoke'nin doğanın yok oluşunu önlemeye çalışarak yıkıcı insanlarla mücadele etmesi şeklinde özetlenebilir kabaca öykü. Daha derinlere inilirse, sembollerden, mitolojik göndermelerden, makinelerin doğayı yutmasından, karakterlerin ayrı ayrı dönüşümünden bahsedilebilir. Ormanın geyik görünümüne bürünmüş ruhuna hayran kalınabilir. Muhteşem orman manzaralarına da.
Dikkatimi çekenlerden biri, filmde saf bir kötü karakterin bulunmaması. Feodal yönetimli kasabanın başındaki kadın yöneticiden, iblise dönüşen orman yaratıklarına kadar hepsinde bir çeşit dönüşüm hakim ve hepsine karşı bir yakınlık hissediyorsunuz.
Özetle doğaya ithaf edilmiş, birçok yerinde gerçek film tadı alabileceğiniz bir animasyon.