3.10 yo yuma, ice storm, los amantes del circulo polar

3:10 To Yuma

Western filmlerine yönelik özel bir ilgim yoktur. İyi, Kötü, Çirkin'i birkaç kere izlemiş olsam da, "olsa da olur, olmasa da" modundayımdır bu filmlere karşı. Unforgiven mesela ne zamandır kıyıda köşede bir yerlerde duruyor ama içimden gelmedi izlemek.
3:10 To Yuma'nın orijinali 1950'lerde imiş ama şimdiki başrol oyuncularını izlemek ayrı bir zevk. Christian Bale' e olan hislerimi zaten bilen biliyor, bu filmde de bayılmaya devam ettim. Uzun zamandır sınırda ve karanlık bir yönü olan karakterlerde görmeye alıştığımız Bale'i bu kez klasik tabirle "iyi adam" olarak görmek güzel oldu. Russell Crowe da kaba sabadır normalde ama filmlerde sevimliliğini ve karizmatikliğini korur. Crowe'un karakteri bir suçlu, katil ve soyguncu olmasına rağmen, can derdine düşünce tabanları yağlayan şeriften ve kızılderili katliamlarından zevkle bahseden tiplerden daha kötü bir kişiliğe sahip değildir.
Yönetmen James Mangold öyle çok popüler bir yönetmen değil nedense ama benim izleyip de hoşuma giden filmleri vardı; Girl Interrupted, Cop Land, Identity izleyip ilgimi çeken filmleriydi. Walk The Line'ı hala izleyemedim. 3:10 To Yuma da izlemesi zevkli, sürükleyici ve şahane bir film.


The Ice Storm

American Beuaty ve Little Children'dan önce çekilmiş bir "orta sınıf Amerikan ailesinin ikiyüzlülüğü" filmi. Ang Lee'nin geçen yıl aldığı Oscar'dan sonra, yıllar önce Amerikalılara nanik yaptığı filmi izlemek güzel oldu.
Filmdeki anne ve babanın ne birbirlerinden haberleri var, ne de çocuklarından. Karısını yakın arkadaşlarından biriyle aldatan babanın kızına ahlak dersi vermesi, gençlerin cinselliği bir çıkış yolu olarak görmeleri, şahane kar ve buz manzaralarının çevresinde yaşayan insanların ikiyüzlülüğü, küçük bir kasabadan beklenmeyecek derecedeki sapkınlıklar (bkz: çift değiştirme partisi) ve ağır ağır dramatik sona doğru ilerleyen bir film.
Yine de filmin sonunu muhafazakar bulduğumu söylemeden geçemeyeceğim.

Kutup Çizgisi Aşıkları

Piyangodan çıkar gibiydi bu filmi izlemek. Cnbc-e'de rastlamamla kendimi kaptırmam bir oldu. Dünya güzeli, hüzün dolu bir aşk filmi. O yüzden sona sakladım ve filmin adını İspanyolca yazmaya gönlüm razı olmadı. (sadece başlıkta olsun evet)
Aşk filmlerinde şans, kader, tesadüf konusunun ele alınmasından ve sürekli baştan sona naiflik kokan duygusal filmlerden sıkıldım aslında. Gerçekçilik mutlaka olmalı bence aşk filmlerinde, masallara karnımız tok. Kutup Çizgisi Aşıklarına da naif ve eğlenceli bir anlatım hakim ancak baştan sona hüzün kokan bir film bu. Yönetmenin kullandığı mavi tonlar da bu melankoliyi hissettiriyor. Karakterler de sanki çok yakınımızda yaşıyorlarmış izlenimi bırakıyor. Her iki karakterin bakış açısıyla ilerliyor hikaye. İç seslerini dinlerken de duygularımız hunharca sömürülmüyor yönetmen tarafından. Yine de kalakalıyorsunuz film bitince ortada...