Bu film hakkında bir şeyler yazmayan bir ben kaldım herhalde. Oysa ki, bu yıl en çok merakla beklediğim filmlerden biriydi fakat sinemaya gelsin vs. derken en son izleyenlerden biri oldum sanırım. Herkesin tekrar tekrar söylediği şeyleri yinelemeyeceğim. 500 güne yayılan (tek taraflı) aşk öyküsünün anlatılış biçimiyle kurgusu, yönetmenin kimi zaman ekranı bölerek karakterleri farklı açılardan çekmesi, Joseph Gordon Levitz'in sahiciliğiyle şaşkın halleri, Zooey Deschanel'in şirinliğiyle paralel giden şirretliği, Tom karakterinin "akıl danıştığı" o bilge küçük kız, Sid&Nancy göndermesi, diyaloglar, şahane müzikler vs. vs. Filmle ilgili sevdiğim çok şey var ve aklıma gelenleri böylece sıralamış olurken, gördüğüm en ikiyüzlü ve dandik film finaline sahip olduğunu da söylemem gerekir (500) Days of Summer'ın. (Bundan sonrasını izlemeyen okumasın uyarısını yapmama gerek var mı?)
Filmin bir erkek karakterin bakış açısından aktarılması dolayısıyla Summer'ı kimi zaman şirin, çoğu zaman ise son derece itici bulmamız, Summer'ın bu kadar tek kutuplu ve anlaşılmaz yansıtılmasını gerektirmez. Beni rahatsız eden, film boyunca "aşk sadece bir fantezidir" tiradında gezen Summer'ın filmin sonunda istikrarından tamamen kopup, Tom'dan bile daha geleneksel bir şekilde tavır alması. "Sende emin olamadığım şeyi anladım" diyor Tom'a. Nedir peki "o emin olunamayan şey" onu bilmek istiyorum ben. Ya da sanırım benim gibi "ya hep ya hiç" tavrında takılanlara göre değildi bu final. O his ya vardır, ya da yoktur. Emin olamıyorsan, zaten hiçbir şey yoktur ortada. Baştan beri Tom'un göremediği -ya da çoğu insanın yaptığı gibi görmezden geldiği şey-, aşık olunan kişiye olan bakış açısını çok güzel işlemiş film. Fakat bir başyapıt olduğunu söylemek aşırılık olur kanısındayım. Bir Eternal Sunshine'la bu filmi eş tutanlar bir kez daha düşünsünler bence. Ya da Richard Linklater filmleri Before Sunrise/Before Sunset'le. (High Fidelity'yi izlemediğim için bir şey diyemeyeceğim.) Summer'la Tom'un birlikte geçirdikleri zamanlarda mutlu olduklarını görüyoruz tüm o bağımsız film havasını yansıtan sekanslarda. O ikiyüzlü final ise o ana kadarki samimiyeti yerle bir ediyor. Beklediğimin kesinlikle mutlu son olmadığı ortada. Öyle olsaydı zaten yüzlerce romantik komediden birini açıp izlerdim. Asıl demek istediğim, demin de söylediğim gibi, o "emin olunamayan şeyi" tüm çıplaklığıyla görmek istiyorum. Closer'ın dobralığını arıyorum -ama galiba yanlış yapıyorum tabi bu noktada. Summer'ın istikrarlı olmasını istiyorum. "Modern kadınlar hem böyle davranır ama sonunda da böyle yaparlar" şeklinde gayet de maço bir yaklaşım değil. Ya da Tom'da bir nebze değişiklik görmek istiyorum; "sırada Autumn var" diye başlayan bir hikaye asla değil.
"Bir kız seninle aynı garibimsi şeyleri seviyor diye, ruh eşin olduğu anlamına gelmez" diyordu küçük kız bir de.
6 yorum:
Bu film hakkında bir yazı yazsaydım söyleyeceklerim aşağı yukarı bunlar olurdu, ama ben böyle toparlayamazdım. :)500 Days of Summer, evet güzel film, evet klasik aşk hikayelerinden farklı bir anlatımı var, evet oyuncular rollere cuk oturmuş vs vs de başucuma koyacağım, tekrar tekrar izleyeceğim bir film olmaktan çok uzak. Sadece hoş bir seyirlik ve soundtrack harika, o kadar.
final bozuyor herşeyi.
Film hakkındaki yorumunu okumadım spoiler içeriyor diye daha yeni indirdim bu filmi BluRay hemde (: imbd de ilk 250 içine girince dahada çok arttı merakım.. Umarım indirirken çektiğim onca zahmete değer bir yapımdır..
çok büyük beklentilerle izlemeni tavsiye etmem. imdb'de ilk 250'de olmasına gerek görmediğim filmlerden bu da. ama birçok anında keyif alacağına şüphem yok :)
filmin sonu ve summer'ın dengesizliği yönünde ortak görüşe sahip olduğumuzu söylemeliyim. fakat bu aslında beklenmedik bir şey değil. film bir bitch'e ithaf edilmiş. daha başından bu dengesizliğin ipuçları var. Bunun dışında senin kadar kötü bulduğumu da söyleyemem. bence gayet iyi ama muadilleri kadar değil belki.
filmi ben de kötü bulmadım ama o final bana bunları yazdırdı.
Yorum Gönder