audrey tautou

Audrey Tautou'ya Amelie rolü dışında bir türlü ısınamadım. Hep o naif hali kaldı aklımda. Diğer rollerinde bi iticilik sezdim. Şu ana dek izlediklerimde öyleydi en azından. A Very Long Engagement vardı bir de Amelie'nin en yakın takipçisi olarak sevdiğim. Onu da tam olarak benimsediğimi söyleyemeyeceğim. Başı ve sonu dışında pek hatırlamıyorum filmi. Filmle ilgili çok fazla aklımda kalan bir şeyin olmaması, çok kalabalık bir olay örgüsü ve karakterler serisi olmasındandı sanırım. İspanyol Pansiyonu ve Seviyor, Sevmiyor da izlemediklerim arasında. Belki onları da izleyince ilk baştaki hislerime dönerim. Bununla beraber, hep aynı sevimli naif kız rollerine çıkmadığı için de takdir etmemiz gerekir Audrey hanımı. Hollywood tekliflerine de Da Vinci Şifresi dışında sıcak bakmadığı ve kendini satmadığı için. (Da Vinci faciası diyesim geliyor, o tutuk ve ansiklopedik film, filmdeki oyuncuların tümünde olduğu gibi rolüne inanmadan büründüğü izlenimi veren Audrey'yi düşününce özellikle.)

Sunthing hanımdan iki adet Audrey filmi ödünç almıştım. İlki oldukça çarpıcı bulduğum Dirty Pretty Things. Göçmenlerin umutsuz hikayesini bize sunan Stephen Frears hiç çekinmeden eleştiri oklarını batırırken, Türk göçmen kızı ile Afrika göçmeni resepsiyoncu arasındaki ilişkiyi ve Batı dünyasının görmezden gelinen gediklerine karşı verdikleri ve kimi zaman da kendilerini koyverdikleri mücadeleyi anlatıyor. "Kendinlerini koyverdikleri" dememin sebebi, Türk kızı Şenay'ın amacına ulaşmak için yapmak zorunda kaldığı şeyler. Bu kısımlar abartılı gelebilir izleyenlere ama yönetmen Frears'ın özellikle abartıya kaçtığı da düşünülebilir. Türk kızı rolünde Audrey sırıtmasa da, bir Türk-Müslüman kızının betimlenişindeki vasatlık gözlerden kaçmıyor. "O dokunulmamış bir bakire" diye gözümüze sokulan cümlelerden sonra ise u dönüşü yapıyor film. Afrika göçmeni Okwe'nin mücadelesi çok daha gerçekçi görünüyordu.

Organ kaçakçılığından kaçak göçmenliğe uzanan filmde çok az "beyaz Batılıya" rastlıyoruz keza ve bu az sayıdaki Batılı da hep kötü adam kontenjanında yer alıyor. Filmin esas adamları ve kadınları göçmenler. Stephen Frears'ın İngiltere Kraliçesine güzellemeler yapmadan önceki filmi bir şekilde izlenmeli.

İzlediğim diğer Audrey Tautou filmi, Türkçe'ye Bir aradayız, Hepsi Bu diye çevrilen Ensemble, C'est Tout (ya da İngilizce adıyla Hunting Gathering.) Audrey'ye karşı olan iticilik havasını burada da hissettim maalesef. Önce birbirlerine gıcık olup sonra aşık olan ev arkadaşları şeklinde özetlenebilir filmin konusu. Fransız mesafeliliğinde bir film izlenimi aldım genelde, Amerikan filmi olsaydı zevzekleşirdi bu sefer de. Fransız mesafeliliğinden şikayet etmeyelim o zaman.

Gençlik, yalnızlık ve yaşlılara bakış açısı konularında etkili laflar söyleyebilirdi istese yönetmen ama aşk filmine dönmesiyle beni kendinden uzaklaştırdı film. O aşk öyküsünü izlemek keyifli olsa da, daha fazlasını arayan izleyicileri sıkacaktır. Audrey'ye oğlan saçını ise yakıştıramadığımı ekleyim son olarak.