Vozvrashcheniye (Dönüş)

Andrei Zyvagintsev'in karanlık, mistik ve büyülü filmi Dönüş görünen hikaye yerine satır aralarını araştırırken, etkileyici görselliği, ders olarak okutulabilecek sinematografisi ve müzikleriyle etkisini daha da artırıyor. Yönetmen filme hem bir aile ve yol filmi olarak bakmamızı, hem sembolik göndermeleriyle düşünmemizi, hem de insan ilişkilerinin geriliminde kendimizi kaybetmemizi sağlıyor. İki kardeşin karakterlerinin farklı göndermelere açık olması da cabası.

Zalim baba ile farklı tavırlar takınan iki kardeşin öyküsü daha önce sayısız kez anlatılmış olabilir fakat Dönüş, en bilinen hikayelerden bile nasıl şaheserler çıkabileceğini kanıtlıyor. Baba oğul hikayesinden çok insan ruhunun hikayesi şeklinde izledim filmi sonuna dek. Ivan'ın babasına olan kuşkularının üzerine filmin finalinin farklı hisleri çağrıştırması filme birkaç açıdan birden bakmamızı sağlıyor ve sonuçta bir büyüme öyküsüne dönüşüyor Dönüş. En sonundaki fotoğraf albümü de tuz biber ekiyor. Kardeşlerden büyük olanını canlandıran oyuncunun çekimlerden sonra yaşamını yitirdiğini öğrenince daha da buruk bakıyorsunuz filme.